De eerste keer

Niet helemaal waar, het is voor mij niet de eerste keer dat ik een blog schrijf. Op hyves heb ik al eerder blogs geschreven. Vorig jaar, toen ik op vakantie was in Thailand, heb ik vrienden en familie in Nederland op de hoogte gehouden van mijn avonturen. Het was erg leuk om erover te schrijven, ik deel graag de dingen die ik leuk vind met anderen. Daarom vind ik Twitter ook zoiets geweldigs, je kunt de hele wereld laten weten wat je doet. Helaas heb ik geen Internet op mijn telefoon, dus moet ik dingen van te voren of achteraf op Twitter plaatsen. Als je namelijk wél een telefoon met internet hebt, kun je bijvoorbeeld tijdens de film laten weten dat je in de bioscoop zit. Dat is natuurlijk veel interessanter dan 'ik ben net bij de film geweest'.
'Ik zit nú in de bioscoop, op rij 6. Kijk naar een heftige zoenscène, wat is die Matthew McConaughey toch een lekkerding!'
Ja. Veel spannender.

Mijn blog heet 'La Bella Vita', het leven is mooi.
Eigenlijk heb ik helemaal niets met het Italiaans. Ik vind het een mooie taal, maar daar is ook alles mee gezegd. De reden dat ik het zo genoemd heb, komt door een foto die ik vond op google afbeeldingen. Ik google graag naar afbeeldingen. (Is het eigenlijk al een werkwoord? Googlen? Ik google? Wij googlen?)
Goed, ik google dus graag naar afbeeldingen. Wij hebben het laatst in de les beeldredactie gehad over fotografen, waaronder Ellen von Unwerth. Ik kende haar wel van naam, maar had nog nooit werk van haar gezien. Op het Internet vond ik een foto, gemaakt door Ellen von Unwerth. De foto trok meteen mijn aandacht. Je ziet de achterkant van een vrouw, een stukje van de benen, de billen en de onderrug. Ze heeft een netpanty aan met daarover een heel lief broekje. Ik vind het broekje lief, vanwege de bloemetjesprint en broderie. De vrouw is heel slank en houdt haar hand in haar zij. Net onder haar hand, zit een kleine tattoeage. In sierletters, heel lief, is geschreven 'La bella vita'. Dit vond ik toch zo ongelooflijk schattig! En het is ook zo, het leven is mooi.

Ik ben een romanticus, 'alles draait om de liefde'. Liefde maakt gelukkig. Soms zit het wel eens tegen, maar het komt altijd weer goed. Relax, take it easy. Volgende week krijg ik mijn tweede tattoo, op mijn pols! 'Liefde', in het Thais. Dat komt er zo uit te zien: รัก
Waarom Thais? Ik heb drie jaar in Thailand gewoond. In Bangkok, de hoofdstad. Van mijn vijfde tot mijn achtste, samen met mijn kleine zusje en mijn ouders. Helaas was mijn zusje te jong om het allemaal nog te herinneren, maar ik weet nog veel dingen van die tijd. De school, vriendjes en vriendinnetjes, de stad, de tuk tuks, de plakkerige warmte, het regenseizoen, enzovoorts. In de kerstvakantie zijn wij voor het eerst sinds elf jaar weer terug gegaan naar dit fascinerende land. Het was in een woord geweldig! Het eerste dat ik herkende toen we weer in Bangkok liepen, was de geur. De geur van al het eten dat op elke hoek van de straat bereid wordt, de geur van smog door het ontzettend chaotische verkeer. Heel vreemd, dat ik dat als eerste herkende. Op het moment dat we voor het oude huis stonden, had ik behoorlijk wat moeite het droog te houden. Het zwembad waar mijn zusje en ik hebben leren zwemmen, de tuin waar ik wel tachtigduizend keer van de glijbaan gegaan was, allemaal zo vreemd om terug te zien. Wel een ontzettend mooie belevenis, Thailand is een prachtig land waar ik nog vaak naar terug zal gaan. Het eten is heerlijk, de mensen zijn zo vriendelijk, prachtige tempels en boeddha's en uiteraard de temperatuur, de stranden en ga zo maar door.

Ik zou nog wel uren door kunnen vertellen over Thailand en toen wij daar woonden, maar ik moet zeggen dat mijn oogjes nu toch wel dicht beginnen te vallen. Niemand zegt meer iets op Twitter, er zijn maar een paar mensen online op Hyves en ook mijn msn lijst met mensen die online zijn begint behoorlijk in te krimpen. Moet zeggen dat ik best een heftige dag achter de rug heb. Vanmorgen om kwart over acht met de trein richting Amsterdam. Heb twee hele uren les gehad. Vanavond ben ik met mama naar de Dolle Dwaze Dagen geweest, in de Bijenkorf. Na het feest in de V&D 'het Prijzencircus', is ook de Bijenkorf weer begonnen met het verkopen van kleding, huishoudartikelen en nog veel meer voor bodemprijzen. Waar begin je aan?! Ik hoor het mensen zich afvragen. Moet zeggen dat de drukte mij ontzettend meeviel, ik heb geen rare touwtrektaferelen meegemaakt en kon redelijk goed de dingen vinden die ik in het boekje had gezien. Na het Bijenkorf avontuur hebben mama en ik heerlijk gegeten bij een sushi tent daar om de hoek. Heb twee paar schoenen gescoord! Mijn twee nieuwe liefdes. Zie je wel, liefde. Het leven is mooi!