The Art of Fashion

Een tentoonstelling in het Boijmans van Beuningen museum, in Rotterdam. In 'The Art of Fashion' worden de grenzen in de mode opgezocht. Van in totaal 25 internationale ontwerpers zijn modeontwerpen en objecten te zien die de kunstwereld beïnvloeden. Vijf topontwerpers die speciaal voor deze tentoonstelling een blik werpen in de toekomst van hun vak zijn; Viktor & Rolf, Naomi Filmer, Hussein Chalayan, Anna-Nicole Ziesche en Walter van Beirendonck.

Ik vind het Boijmans altijd een erg mooi museum, ze hebben vaak leuke tentoonstellingen. Ik ben dol op de kunststroming surrealisme en in dit museum besteden ze aardig wat aandacht aan deze stroming. Een aantal jaren terug was er de tentoonstelling 'Vreemde dingen', met bekende en minder bekende kunstwerken van onder andere René Magritte, Elsa Schiaperelli en Salvador Dalí. Ook ben ik bij 'Alles Dalí' geweest, beide erg interessante en mooie tentoonstellingen.

Afgelopen zaterdag liepen ik en mijn twee beste vriendinnen dus met een nieuwsgierig gevoel richting het Boijmans. We hadden al een aantal positieve en veel negatieve verhalen gehoord, maar dit weerhield ons niet een kijkje te nemen. We hadden onze jassen opgehangen -aan een ongelooflijk inventieve en leuke kapstok, daarna moesten we onze tassen inleveren, omdat ze te groot waren voor in het museum -daarmee heb ik het echt gehad. Enfin, toen we alles ingeleverd hadden wat we moesten inleveren, konden we het museum in. We kwamen de zaal in en mijn ogen vielen open van verbazing. De hele tentoonstelling was zó ontzettend minimalistisch vormgegeven, alles stond gewoon ergens in de zaal 'geklapt', alsof het totaal geen waarde had. Je kon gewoon aan het begin blijven staan en van daaruit had je overzicht over de gehele ruimte. Dit was erg jammer, er waren totaal geen spannende hoekjes of kamers. Wat ik erg zonde vond was het dat voor mijn gevoel 'gewoon' ergens was neergezet, alsof de plaats helemaal niet uitmaakte en het werk helemaal niet speciaal was. Met een plattegrond in de hand volgden wij de route van nummer 1 tot en met 46. We begonnen bij twee performances van Anna-Nicole Ziesche. Een performance vind ik altijd heel vreemd, het is boeiend om even naar te kijken, maar erg enthousiast word ik er niet van. Een performance is een verzamelnaam voor muzikale, beeldende of uitgesproken fysieke optredens, waarbij taal een ondergeschikte rol speelt en die vaak kort van duur zijn - bron: wikipedia.nl


Er volgen interessante ontwerpen van Hussein Chalayan - meest vernieuwende, experimentele en conceptuele ontwerper van het moment, Comme des Garçons - een Japans modemerk en Viktor & Rolf - een Nederlands ontwerpersduo dat vooral bekend staat om hun extravagante en surrealistische ontwerpen. Ik vond vrijwel alle ontwerpen best boeiend, het was leuk om de ideeën achter de ontwerpen te lezen. Deze stonden allemaal in het boekje dat bij de tentoonstelling hoorde. Wat ook erg interessant was, was 'The Sequel' door Walter van Beirendonck. Hier stond een gigantische en kleurrijke sarcofaag waarin van Beirendonck 300 jaar na zijn dood gevonden zou willen worden. Speciaal voor The Art of Fashion ontwierp hij een tempel waarin zijn sarcofaag geplaatst zou kunnen worden. Een heel vreemd gezicht, maar daarnaast ook best interessant wat betreft zijn gedachtengang. In het laatste zaaltje stonden surrealistische verzorgingsproducten, zoals 'Greed, the perfume that doensn't exist' door Francesco Vezzoli. Dit was ook best leuk om even te zien.

Comme des Garçons

The Sequel - Walter van Beirendonck

Na deze tentoonstelling gezien te hebben zijn we de rest van het museum ook nog even doorgelopen. Het Boijmans heeft een mooie collectie surrealistische werken, onder andere van Magritte en Dalí. In de zaal met werken van Dégas stond ook het beeld 'Petite Danseuse', dit vind ik ontzettend mooi. Ik heb precies hetzelfde beeldje gezien in Parijs, in Musée D'Orsay. Het spreekt mij aan omdat het meisje schattig eruit ziet in haar balletkleertjes, maar wel met haar neus en kin omhoog staat, lekker eigenwijs.

René Magritte

De tentoonstelling viel dus nogal tegen, vooral vanwege de opstelling of vormgeving ervan. De kunstwerken zelf waren best interessant, maar door de manier waarop het er stond werden de werken toch erg omlaag gehaald. Erg jammer. Ik ben wel blij dat ik het gezien heb.

Voor degenen die het ook nog willen zien, de tentoonstelling is er nog 10 januari 2010. In het Boijmans van Beuningen, Museumpark 18-20 in Rotterdam.

FASHIONFLAIRS

Als je op zoek bent naar een leuke kledingwinkel in Amsterdam, neem dan vooral even een kijkje bij 'FashionFlairs', in de negen straatjes. Om precies te zijn zit dit schattige winkeltje in de Berenstraat, op nummer 26. Het is een klein zaakje, maar er is voor elke shopliefhebber wel wat wils. FashionFlairs bestaat eigenlijk uit twee winkels, FashionFlairs Clothing en FashionFlairs Accessoires. Beide winkels zijn gevestigd in de Berenstraat. De merken die er verkocht worden zijn onder andere: S'Nob, Sticks&Stones, St. Martins en Rosemunde.
De eigenaresse is Bernadette de Haan. Ze begon vijf jaar geleden met het winkeltje Parisienne, een accessoirewinkeltje in de Berenstraat. Dit winkeltje was compleet geïnspireerd op Franse sieradenwinkeltjes. Bij dit winkeltje bleef het niet, inmiddels zijn er dus twee winkels bijgekomen in dezelfde straat.














Ik vind de negen straatjes altijd erg gezellig om doorheen te lopen. Er zijn ook veel leuke winkeltjes te vinden zoals; Laura Dols, Zipper, Episode en nog veel meer waarvan ik de naam even niet weet. Toen ik langs FashionFlairs Clothing liep, sprak de etalage mij meteen aan. Allemaal jurkjes! Omdat ik een enorme liefde heb voor jurkjes, lang, kort, chique, lief, sexy, het maakt allemaal niet uit. Goed, ik zag dus die jurkjes hangen en liep meteen het winkeltje in. Het hing best vol, maar dit had juist wel wat. Hierdoor had het iets knus, alsof je je eigen inloopkast binnenliep. (Ik heb zelf geen inloopkast, maar áls ik er een zou hebben, zou deze er zoals deze winkel uitzien). Lekker een beetje rommelig, maar wel overzichtelijk. Mijn oog viel meteen op een aantal leuke modellen en heb ze meteen gepast. Ik heb toen een mooi, donkerblauw jurkje uitgekozen en dat afgerekend. Het werd helemaal leuk ingepakt en een papieren tasje gedaan.
Een ontzettend leuk winkeltje en echt een aanrader! Prijzen zijn misschien iets boven gemiddeld, maar vooral tijdens de sale zijn er kledingstukken voor leuke prijzen! Neem dus even een kijkje in de Berenstraat, nummer 26.

Moby vs. Anouk

Twee concerten heb ik vorige week bezocht. Totaal verschillend van elkaar, maar beide verbazingwekkend goed!

Moby
Woensdag 11 november trad Moby op, in Vorst Nationaal, Brussel. Het was een hele spontane actie om naar Brussel te gaan, maar ik ben dol op spontane acties, dus keek er heel erg naar uit. Ik ken wel een aantal nummers van Moby, maar zeker niet alles, dus ik was erg benieuwd naar het concert. Om acht uur begon het en wij waren er ruim op tijd. De zaal was groter dan verwacht, met twee ringen en een 'sta gedeelte' voor het podium. Voordeel van de staanplaatsen was wel dat de vloer omlaag liep, naar het podium toe. Waar je ook stond, je kon het overal prima zien! We stonden een paar meter bij het podium vandaan, prima plaatsen dus. In het voorprogramma stond een meisje, geen idee wie het was, maar wat heeft ze ons verrast! Ongelooflijk, die vrouw heeft een stem waar je U tegen zegt. Prachtige muziek, wat voor stijl het precies is zou ik niet weten, het klinkt bijna sprookjesachtig. Een mix van electronische, balad-achtige, vernieuwende, maar vooral prachtige muziek. Kelli Scarr is haar naam en ik raad jullie zeker aan haar muziek te beluisteren of te downloaden via haar myspace account.
Na een uurtje kwam hij dan eindelijk het podium op; zanger, gitarist, drummer, toetsenist en producer... Moby! Hij begon met twee nummers die ik eerlijk gezegd niet kende, dus ik was bang dat dat het hele concert zo zou zijn. Op het moment dat nummers als 'Porcelain', 'Why does my heart feel so bad', 'Disco lies', 'Go' en 'Feeling so real' voorbijkwamen ging het dak eraf. Wát een held, die Moby. Samen met zijn band bestaande uit een strijkduo, drummer, toetsenist, gitarist en zangeres Joy Malcolm gaf hij een geweldige show weg. Hij zong, speelde op het keyboard en speelde ook nog eens gitaar. De zangeres Joy Malcolm heeft een ongelooflijk goede stem, zij heeft veel nummers voor Moby in gezongen. Tijdens het concert zijn er vaak genoeg echte 'kippenvelmomenten' geweest en van mij had het nog wel veel langer mogen duren! Het feit dat het in Brussel was en dat ik er samen met mijn vriendje was maakte het natuurlijk extra speciaal. Dit concert was echt geweldig en ik zou zeker nog een keer naar een concert van Moby gaan, absoluut voor herhaling vatbaar!

Anouk
Donderdag 12 november gaf Anouk een concert in de Ahoy, in Rotterdam. Dit was geen spontane actie, mijn zusje en ik wilden erg graag naar een concert van Anouk. Meteen toen de kaartjes op het Internet kwamen zijn we achter de computer gedoken om ze te bestellen. Alles liep vast, gelukkig waren wij na een kwartiertje in het bezit van twee kaartjes. De tweede ring weliswaar, maar we waren allang blij dat we naar het concert gingen!
Afgelopen donderdag was het dus eindelijk zover. Nog een beetje moe maar ontzettend vrolijk door de minivakantie Brussel, ben ik samen met mijn zusje richting Rotterdam gegaan, op naar de Ahoy. Op de tweede ring zaten we best ver bij het podium vandaan, maar Anouk ging optreden in het midden, op een cirkelvormig podium! Daar zaten wij recht voor, dus wij waren best blij met onze plaatsen. In het voorprogramma zat een rockband, wat ontzettend gaaf klonk! Ik had er nog nooit van gehoord, maar vond het erg gaaf. 'The Black Box Revelation', zo heet de band. Op het moment dat ze zich voorstelden hoorde je meteen dat ze uit België kwamen. Ongelooflijk toevallig vond ik het ook toen ze vertelden dat ze uit Brussel kwamen. (Hee, daar was ik vier uurtjes geleden ook nog!) Ontzettend goede band en het 'rockte'! Echt super.
Om negen uur precies kwam Anouk met haar band het podium op. Het publiek ging nú al los! Wat een ontvangst, daar moet ze toch vrolijk van geworden zijn. Ze speelde natuurlijk veel nummers van haar nieuwe album, dit optreden was vooral om het nieuwe album 'For Bitter or Worse' te promoten. Toen ze de wat bekendere nummers begonnen te spelen ging het publiek natuurlijk helemaal uit haar dak. 'Three days in a row', 'Michel', 'Girl' en 'Nobody's wife' is maar een kleine greep uit de geweldige nummers die Anouk allemaal gezongen heeft. De hele Ahoy zong mee, dat bezorgde ook weer de nodige kippenvelmomenten. Alleen de muziek hoefde maar te spelen en iedereen zong uit volle borst mee, inclusief de vele uithalen die in de nummers zitten. Ergens halverwege kregen de drie achtergrondzangers een solomoment. Twee vrouwen en één man. Wat hebben die drie het publiek verbaasd! Wát een stemmen! Alwéér kippenvel! Ik vond ook dat Anouk het ontzettend goed deed, ondanks het feit dat ze weer zwanger is. Ze deed wel wat rustiger aan dan normaal, volgend jaar zou ze weer 'helemaal los' gaan op het podium, maar ze rende ook nu nog heel fanatiek rondjes over het podium, heeft prachtig gezongen en zag er ook erg mooi uit. De diaschermen boven het podium, het licht, het publiek, natuurlijk Anouk en de hele sfeer waren echt geweldig. Ook dit was een topconcert!

Jimmy Choo for H&M

Eindelijk is het zover, zaterdag 14 november aanstaande. Ben Williams Choo, oftewel Jimmy Choo, mag zijn collectie gaan verkopen dat speciaal voor de H&M ontworpen is. De collectie is sinds een week of twee al te bewonderen op het Internet, om de hartjes van mode liefhebbend Nederland alvast wat sneller te laten kloppen. H&M heeft al vaker samengewerkt met bekende designers, zoals Roberto Cavalli, Comme des Garçons en Neerlands trots: Viktor&Rolf.
Voor Jimmy Choo was dit absoluut een nieuwe uitdaging. Er worden vooral schoenen en accessoires gemaakt, maar voor H&M is er ook een speciale kledinglijn ontworpen. Het leuke ervan is, is dat er op deze manier 'betaalbare' kleding gemaakt door topdesigners verkocht wordt. Ik zet betaalbaar tussen aanhalingstekens, want ik moet eerlijk zeggen dat tweehonderd euro voor een jurkje ook nog een gigantische rib uit mijn studentikoze lijf is.
De collectie heb ik uiteraard al meerdere malen bewonderd op de site van de Hennes. Het ziet er allemaal ontzettend interessant uit. Prachtige jurken, tops, tassen, sieraden... en dan natuurlijk nog de schoenen. Het allerbelangrijkste. Dit is hetgeen waar Jimmy Choo bekend om staat, zijn geweldige en ontzettend hoge pumps. Er zitten een paar mooie exemplaartjes tussen. Voor mannen vind ik de collectie er ook goed uitzien. Al vind ik de herencollectie een stuk netter dan die van de dames. De collectie voor de dames is stoer, sexy en chique tegelijk. En dát is een leuke combi.
Het wordt vast weer een ouderwets slagveld zaterdag. Een modeslagveld. Honderden fashion-addicts die al vanaf een uur of zeven voor de deur van de H&M staan te popelen om eindelijk naar binnen te kunnen rennen. Om een uur of tien doet het personeel van de Hennes met gevaar voor eigen leven de deuren open. Ze weten dat ze in een fractie van een seconde aan de kant moeten springen om te voorkomen dat ze onder de voet worden gelopen. Want dat gebeurt. Als een stel aasgieren en wilde honden rennen de modefans het winkelwalhalla binnen en dan is er één regel: pakken wat je pakken kan. Het maakt niet uit hoe het eruit ziet, wat voor maat het is en wat het kost. Zolang je maar íets weet te bemachtigen voor iemand anders dat doet. Onderling wordt er geruild, er wordt touwgetrokken met de kleding en het personeel blijft maar kleding aanvoeren.
De sfeer op zo'n ochtend is echt geniaal. Ik ben er één keer bijgeweest, dat was in 2007: Roberto Cavalli for H&M. Om half tien kwam ik aangelopen bij de H&M in de Kalvertoren, Amsterdam. Ik wist niet wat ik zag. Er stonden al gigantische rijen mensen aan beide kanten van de winkel. Allerlei media waren aanwezig, waaronder RTL Boulevard, om dit geweldige moment vast te leggen. In eerste intstantie ben ik op een afstandje blijven staan, maar toen er werd afgeteld en de deuren open vlogen kon ik mij niet beheersen. Als een idioot rende ik achter de menigte aan. Door de hele sfeer werd de hebberigheid zo ongelooflijk erg, dat zelf ik per ongeluk een paar mensen aan de kant heb geduwd. Ik móest en zou iets te pakken krijgen van Roberto Cavalli. Gillend en duwend renden we door de H&M. Dan kwam er weer een medewerkster aan met een plastic bak. Geen idee wat erin zat, maar: pakken wat je pakken kan! Dus ik graai in die bak en vis zo een ongelooflijk klein tijgerprint lingeriesetje eruit. Ja, ik had iets! Al was het totaal niet in mijn maat. In alle gekte ben ik om mij heen gaan vragen of iemand alsjeblieft wilde ruilen met mij. En daar was ze, mijn heldin van de dag. Een kleiner meisje kwam naar mij toe met een grotere maat! Of ik wilde ruilen met haar! Natuurlijk wilde ik dat! Met een trots gevoel loop ik naar de kassa om mijn foeilelijke setje af te rekenen. Ah, mooi... ik kreeg er een 'Roberto Cavalli for H&M tasje bij'. Mijn dag kon niet meer stuk.

Hieronder de link van een filmpje van Cavalli for H&M. Ik denk dat dit een prima impressie geeft van hoe het er dan aan toe gaat.
http://www.youtube.com/watch?v=mDST12FY8Bs
En inderdaad. De oplettende kijker ziet mij ook drie keer door het beeld zoeven!


Voor iedereen die uit een ei komt en het dus nog niet wist:
Zaterdag 14 november 2009, Jimmy Choo for H&M!

Ik ben er zelf helaas niet bij, niet omdat ik niet kan hoor.
Het is meer uit zelfbescherming.
En dat van mijn portemonnee.