Moby
Woensdag 11 november trad Moby op, in Vorst Nationaal, Brussel. Het was een hele spontane actie om naar Brussel te gaan, maar ik ben dol op spontane acties, dus keek er heel erg naar uit. Ik ken wel een aantal nummers van Moby, maar zeker niet alles, dus ik was erg benieuwd naar het concert. Om acht uur begon het en wij waren er ruim op tijd. De zaal was groter dan verwacht, met twee ringen en een 'sta gedeelte' voor het podium. Voordeel van de staanplaatsen was wel dat de vloer omlaag liep, naar het podium toe. Waar je ook stond, je kon het overal prima zien! We stonden een paar meter bij het podium vandaan, prima plaatsen dus. In het voorprogramma stond een meisje, geen idee wie het was, maar wat heeft ze ons verrast! Ongelooflijk, die vrouw heeft een stem waar je U tegen zegt. Prachtige muziek, wat voor stijl het precies is zou ik niet weten, het klinkt bijna sprookjesachtig. Een mix van electronische, balad-achtige, vernieuwende, maar vooral prachtige muziek. Kelli Scarr is haar naam en ik raad jullie zeker aan haar muziek te beluisteren of te downloaden via haar myspace account.
Na een uurtje kwam hij dan eindelijk het podium op; zanger, gitarist, drummer, toetsenist en producer... Moby! Hij begon met twee nummers die ik eerlijk gezegd niet kende, dus ik was bang dat dat het hele concert zo zou zijn. Op het moment dat nummers als 'Porcelain', 'Why does my heart feel so bad', 'Disco lies', 'Go' en 'Feeling so real' voorbijkwamen ging het dak eraf. Wát een held, die Moby. Samen met zijn band bestaande uit een strijkduo, drummer, toetsenist, gitarist en zangeres Joy Malcolm gaf hij een geweldige show weg. Hij zong, speelde op het keyboard en speelde ook nog eens gitaar. De zangeres Joy Malcolm heeft een ongelooflijk goede stem, zij heeft veel nummers voor Moby in gezongen. Tijdens het concert zijn er vaak genoeg echte 'kippenvelmomenten' geweest en van mij had het nog wel veel langer mogen duren! Het feit dat het in Brussel was en dat ik er samen met mijn vriendje was maakte het natuurlijk extra speciaal. Dit concert was echt geweldig en ik zou zeker nog een keer naar een concert van Moby gaan, absoluut voor herhaling vatbaar!
Anouk
Donderdag 12 november gaf Anouk een concert in de Ahoy, in Rotterdam. Dit was geen spontane actie, mijn zusje en ik wilden erg graag naar een concert van Anouk. Meteen toen de kaartjes op het Internet kwamen zijn we achter de computer gedoken om ze te bestellen. Alles liep vast, gelukkig waren wij na een kwartiertje in het bezit van twee kaartjes. De tweede ring weliswaar, maar we waren allang blij dat we naar het concert gingen!
Afgelopen donderdag was het dus eindelijk zover. Nog een beetje moe maar ontzettend vrolijk door de minivakantie Brussel, ben ik samen met mijn zusje richting Rotterdam gegaan, op naar de Ahoy. Op de tweede ring zaten we best ver bij het podium vandaan, maar Anouk ging optreden in het midden, op een cirkelvormig podium! Daar zaten wij recht voor, dus wij waren best blij met onze plaatsen. In het voorprogramma zat een rockband, wat ontzettend gaaf klonk! Ik had er nog nooit van gehoord, maar vond het erg gaaf. 'The Black Box Revelation', zo heet de band. Op het moment dat ze zich voorstelden hoorde je meteen dat ze uit België kwamen. Ongelooflijk toevallig vond ik het ook toen ze vertelden dat ze uit Brussel kwamen. (Hee, daar was ik vier uurtjes geleden ook nog!) Ontzettend goede band en het 'rockte'! Echt super.
Om negen uur precies kwam Anouk met haar band het podium op. Het publiek ging nú al los! Wat een ontvangst, daar moet ze toch vrolijk van geworden zijn. Ze speelde natuurlijk veel nummers van haar nieuwe album, dit optreden was vooral om het nieuwe album 'For Bitter or Worse' te promoten. Toen ze de wat bekendere nummers begonnen te spelen ging het publiek natuurlijk helemaal uit haar dak. 'Three days in a row', 'Michel', 'Girl' en 'Nobody's wife' is maar een kleine greep uit de geweldige nummers die Anouk allemaal gezongen heeft. De hele Ahoy zong mee, dat bezorgde ook weer de nodige kippenvelmomenten. Alleen de muziek hoefde maar te spelen en iedereen zong uit volle borst mee, inclusief de vele uithalen die in de nummers zitten. Ergens halverwege kregen de drie achtergrondzangers een solomoment. Twee vrouwen en één man. Wat hebben die drie het publiek verbaasd! Wát een stemmen! Alwéér kippenvel! Ik vond ook dat Anouk het ontzettend goed deed, ondanks het feit dat ze weer zwanger is. Ze deed wel wat rustiger aan dan normaal, volgend jaar zou ze weer 'helemaal los' gaan op het podium, maar ze rende ook nu nog heel fanatiek rondjes over het podium, heeft prachtig gezongen en zag er ook erg mooi uit. De diaschermen boven het podium, het licht, het publiek, natuurlijk Anouk en de hele sfeer waren echt geweldig. Ook dit was een topconcert!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten