Maandag 7 december was het zover, de première van het toneelstuk 'De Gelukkige Huisvrouw' vond plaats in de Goudse Schouwburg. Het stuk is geproduceerd door Albert Verlinde en Roel Vente van V&V Entertainment. Isa Hoes heeft de hoofdrol, zij speelt 'gelukkige' huisvrouw Lea uit Aerdenhout. Nadat ze met Harry een kind heeft gekregen, ontspoort ze volledig. De bevalling van Harry jr. is niet al te soepel verlopen en Lea ontspoort daarna helemaal. Ze wordt opgenomen in een kliniek en belandt uiteindelijk bij jetset-psycholoog Beau van Kooten (Marc Klein Essink).
Maandagavond ging ik met mijn zusje richting de Goudse Schouwburg. We zaten tijdens het eten nog 'RTL Boulevard' te kijken en hoorden van Albert Verlinde dat hij na de uitzending ook regelrecht naar de première ging. We waren erg benieuwd wie er nog meer allemaal zouden zijn. Toen we richting de hoofdingang liepen zagen we een rode loper, allemaal camera's en bn'ers! We liepen door naar binnen en daar waren nog veel meer bekende Nederlanders aanwezig. Ruud de Wild, Heleen van Rooyen, Marlies Dekkers, Antonie Kamerling, Jan Kooijman, Frits Sissing, Daniel Boissevain en Marc van der Linden. We liepen de zaal in richting rij 7, de rij die op ons kaartje stond gedrukt. Prima plaatsen hadden we en niet veel later begon de voorstelling.
Het decor was erg minimalistisch, allemaal opeengestapelde witte dozen met lichtjes erin. Alle vijf de spelers stonden al op het toneel. Lea (Isa Hoes) was aan het woord en de rest van de spelers stonden stil. Het was een erg modern stuk, soms werd het ook absurdistisch. Vreemde geluiden en muziekjes tussendoor, de lichten knipperen. Na een tijdje krijg je in de gaten dat Lea dit allemaal meemaakt, omdat ze in die psychose zit. Lea vertelt alles aan haar psycholoog en terwijl ze het vertelt, zie jij wat ze toen meemaakt. Hoe alles gebeurde. Dit is erg leuk gedaan. In het begin behoorlijk ingewikkeld, is het wat lastig te volgen, maar na een tijdje vallen alle puzzelstukjes in elkaar.
Ik vond het een erg goed toneelstuk. Er werd gelachen en soms bijna gehuild. Isa Hoes speelt zo ongelooflijk goed, vooral de scène waarin ze in de kliniek zit. Ze is zo alleen en wordt eigenlijk alleen maar gekker. Je leeft als kijker echt heel erg met haar mee. Het decor past ook prima bij het stuk, in de 'kliniek scène' dienen de witte dozen als muur. Ze gebruiken ze als stoelen, als opbergdozen, staan er op, etc.
In de laatste scène hoor je aan het eind een deuntje op een piano. Bij de laatste noot is het stuk afgelopen en een luid applaus galmt door de zaal van de schouwburg. Mensen juichen en beginnen harder te klappen zodra alle toneelspelers een buiging maken. Isa Hoes slaakt zo te zien een zucht van verlichting en pinkt een traantje weg dat over haar wang biggelt. Ze is duidelijk opgelucht, volgens mij ging deze première erg goed! De pers komt de zaal in gerend en verzamelen zich vooraan, bij het podium. Cameramannen lopen met grote camera's door de zaal om het enthousiaste publiek te filmen en de -nog steeds buigende, acteurs. Albert Verlinde komt het podium op om alle acteurs een groot bos bloemen en drie zoenen te geven. Hij is duidelijk trots en dit vertelt hij ook de volgende dag in RTL Boulevard. En trots mag hij zeker zijn, ik vond het een geweldig stuk! Zeker een aanrader als je van toneel houdt.
Maandagavond ging ik met mijn zusje richting de Goudse Schouwburg. We zaten tijdens het eten nog 'RTL Boulevard' te kijken en hoorden van Albert Verlinde dat hij na de uitzending ook regelrecht naar de première ging. We waren erg benieuwd wie er nog meer allemaal zouden zijn. Toen we richting de hoofdingang liepen zagen we een rode loper, allemaal camera's en bn'ers! We liepen door naar binnen en daar waren nog veel meer bekende Nederlanders aanwezig. Ruud de Wild, Heleen van Rooyen, Marlies Dekkers, Antonie Kamerling, Jan Kooijman, Frits Sissing, Daniel Boissevain en Marc van der Linden. We liepen de zaal in richting rij 7, de rij die op ons kaartje stond gedrukt. Prima plaatsen hadden we en niet veel later begon de voorstelling.
Het decor was erg minimalistisch, allemaal opeengestapelde witte dozen met lichtjes erin. Alle vijf de spelers stonden al op het toneel. Lea (Isa Hoes) was aan het woord en de rest van de spelers stonden stil. Het was een erg modern stuk, soms werd het ook absurdistisch. Vreemde geluiden en muziekjes tussendoor, de lichten knipperen. Na een tijdje krijg je in de gaten dat Lea dit allemaal meemaakt, omdat ze in die psychose zit. Lea vertelt alles aan haar psycholoog en terwijl ze het vertelt, zie jij wat ze toen meemaakt. Hoe alles gebeurde. Dit is erg leuk gedaan. In het begin behoorlijk ingewikkeld, is het wat lastig te volgen, maar na een tijdje vallen alle puzzelstukjes in elkaar.
Ik vond het een erg goed toneelstuk. Er werd gelachen en soms bijna gehuild. Isa Hoes speelt zo ongelooflijk goed, vooral de scène waarin ze in de kliniek zit. Ze is zo alleen en wordt eigenlijk alleen maar gekker. Je leeft als kijker echt heel erg met haar mee. Het decor past ook prima bij het stuk, in de 'kliniek scène' dienen de witte dozen als muur. Ze gebruiken ze als stoelen, als opbergdozen, staan er op, etc.
In de laatste scène hoor je aan het eind een deuntje op een piano. Bij de laatste noot is het stuk afgelopen en een luid applaus galmt door de zaal van de schouwburg. Mensen juichen en beginnen harder te klappen zodra alle toneelspelers een buiging maken. Isa Hoes slaakt zo te zien een zucht van verlichting en pinkt een traantje weg dat over haar wang biggelt. Ze is duidelijk opgelucht, volgens mij ging deze première erg goed! De pers komt de zaal in gerend en verzamelen zich vooraan, bij het podium. Cameramannen lopen met grote camera's door de zaal om het enthousiaste publiek te filmen en de -nog steeds buigende, acteurs. Albert Verlinde komt het podium op om alle acteurs een groot bos bloemen en drie zoenen te geven. Hij is duidelijk trots en dit vertelt hij ook de volgende dag in RTL Boulevard. En trots mag hij zeker zijn, ik vond het een geweldig stuk! Zeker een aanrader als je van toneel houdt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten